see more Political Pictures
Πέμπτη 30 Απριλίου 2009
Σάββατο 25 Απριλίου 2009
Οι ήρωες με τα κολάν...
Εξέπληξε σήμερα η διαρκής ιερά σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, όταν αιφνιδιάστηκα, μετά από εισήγηση του Αρχιεπισκόπου, ήρε την απαγόρευση, την οποία μέχρι τώρα άλλοι ιερείς επέβαλαν και άλλοι όχι, σύμφωνα με την οποία οι γυναίκες απαγορεύονταν να συμμετέχουν στη θεία λειτουργία ή σε άλλες θρησκευτικές τελετές με παντελόνι ή άλλα ρούχα που χαρακτηρίζονται γενικά ως αντρικά, ενώ ήταν απόλυτα φυσιολογικό να φορούν μέσα στις εκκλησίες σούπερ μίνι φούστες, με καλτσόν ή χωρίς και γόβα στιλέτο.
Η θεία φώτιση ήρθε στον αρχιεπίσκοπο όταν σε ένα δείπνο με γνωστούς ιεράρχες την ώρα που οι συνδαιτυμόνες σχολίαζαν τις ενδυματολογικές τάσεις των κυριών στις μητροπόλεις τους, ο Ζακύνθου, ανέφερε επί λέξη: “τώρα που το σκέφτομαι, το 1821, σε πολλές περιοχές οι άντρες φορούσαν φουστανέλες και κάτι σαν τα σημερινά κολάν”, “ναι, αλλά τότε ήταν στη μόδα και τέτοια ενδυμασία δεν φορούσαν αντίστοιχα και οι γυναίκες, οι οποίες είχαν τελείως διαφορετικές” απάντησε ο Θεσσαλονίκης και τότε ήταν που ο αρχιεπίσκοπος έκανε τη μεγάλη ανακάλυψη... τη μόδα!
Και με αυτό το σκεπτικό, την αποδοχή δηλαδή της ύπαρξης της μόδας, η εκκλησία στο εξής θα δέχεται κανονικά τις γυναίκες ακόμα και αν φορούν παντελόνια, αποφεύγοντας έτσι τις έριδες μεταξύ του κόσμου και των ιερέων αλλά και των ιερέων μεταξύ τους, αφού κάποιοι προσπαθώντας να το παίξουν καλοί χαλούσαν την “ιερατική πιάτσα”, επιτρέποντάς τα στις ενορίες τους, ενώ τέλος συστήθηκε και ειδική επιτροπή επιφορτισμένη με το να παρακολουθεί όλες τις τωρινές και μελλοντικές τάσεις της μόδας ώστε να μην ξαναβρεθεί η εκκλησία απροετοίμαστη και να μειώσει όσο το δυνατών τις απώλειες των “πιστών” αναπροσαρμόζοντας εγκαίρως τα καθήκοντά τους.
Έντονες οι αντιδράσεις από ιερείς, τουλάχιστον από όσους δεν είναι αδερφές, οι οποίοι διαμαρτύρονται ότι μέχρι τώρα, τουλάχιστον έπαιρναν και λίγο μάτι.
Μείνετε μαζί μας! Ακολουθούν συγκλονιστικές αποκαλύψεις!
Γιατί οι μεταλλάδες έχουν ανοσία στα εγκεφαλικά. Κορυφαίοι ερευνητές μετά από χρόνια μελετών και ακροάσεων αποκαλύπτουν πώς το headbanging γυμνάζει το λαιμό και με το κούνημα προστατεύει το κεφάλι από εγκεφαλικά επεισόδια!
Η θεία φώτιση ήρθε στον αρχιεπίσκοπο όταν σε ένα δείπνο με γνωστούς ιεράρχες την ώρα που οι συνδαιτυμόνες σχολίαζαν τις ενδυματολογικές τάσεις των κυριών στις μητροπόλεις τους, ο Ζακύνθου, ανέφερε επί λέξη: “τώρα που το σκέφτομαι, το 1821, σε πολλές περιοχές οι άντρες φορούσαν φουστανέλες και κάτι σαν τα σημερινά κολάν”, “ναι, αλλά τότε ήταν στη μόδα και τέτοια ενδυμασία δεν φορούσαν αντίστοιχα και οι γυναίκες, οι οποίες είχαν τελείως διαφορετικές” απάντησε ο Θεσσαλονίκης και τότε ήταν που ο αρχιεπίσκοπος έκανε τη μεγάλη ανακάλυψη... τη μόδα!
Και με αυτό το σκεπτικό, την αποδοχή δηλαδή της ύπαρξης της μόδας, η εκκλησία στο εξής θα δέχεται κανονικά τις γυναίκες ακόμα και αν φορούν παντελόνια, αποφεύγοντας έτσι τις έριδες μεταξύ του κόσμου και των ιερέων αλλά και των ιερέων μεταξύ τους, αφού κάποιοι προσπαθώντας να το παίξουν καλοί χαλούσαν την “ιερατική πιάτσα”, επιτρέποντάς τα στις ενορίες τους, ενώ τέλος συστήθηκε και ειδική επιτροπή επιφορτισμένη με το να παρακολουθεί όλες τις τωρινές και μελλοντικές τάσεις της μόδας ώστε να μην ξαναβρεθεί η εκκλησία απροετοίμαστη και να μειώσει όσο το δυνατών τις απώλειες των “πιστών” αναπροσαρμόζοντας εγκαίρως τα καθήκοντά τους.
Έντονες οι αντιδράσεις από ιερείς, τουλάχιστον από όσους δεν είναι αδερφές, οι οποίοι διαμαρτύρονται ότι μέχρι τώρα, τουλάχιστον έπαιρναν και λίγο μάτι.
Μείνετε μαζί μας! Ακολουθούν συγκλονιστικές αποκαλύψεις!
Γιατί οι μεταλλάδες έχουν ανοσία στα εγκεφαλικά. Κορυφαίοι ερευνητές μετά από χρόνια μελετών και ακροάσεων αποκαλύπτουν πώς το headbanging γυμνάζει το λαιμό και με το κούνημα προστατεύει το κεφάλι από εγκεφαλικά επεισόδια!
Δευτέρα 20 Απριλίου 2009
Our Dumb World. Atlas Of The Planet Earth

Νέα υπηρεσία από το κρεμμύδι σε συνεργασία με το google maps. Λειτουργεί είτε μέσω του google earth κατεβάζοντας ένα μικρό αρχείο, είτε μέσα από τη δική του σελίδα, στην οποία θα βρείτε και το αρχείο για το google earth. Ευρηματική και πολύ αστεία!
Ενημέρωση 20/4/2009:
Σήμερα πρόσεξα ότι προστέθηκε και η Ελλαδάρα μας! Πηγαίνετε να το τσεκάρετε!
Κυριακή 12 Απριλίου 2009
Σχεδόν καμία αύξηση μισθών στο δημόσιο...
Άλλη μια πολιτικά ορθότατη πράξη της κυβέρνησης του 41.84% του 70.15% που ψήφισε...
Σχεδόν καμία αύξηση στο Ελληνικό δημόσιο φέτος. Και γιατί σχεδόν; Γιατί υπάρχει μία υπηρεσία του Ελληνικού δημοσίου που όχι μόνο πήρε αύξηση αλλά πήρε και πολύ μεγαλύτερη από τη συνήθη του 2 και 3%.
Μιλάω για τις Διευθύνσεις Αστυνομικών Επιχειρήσεων Αττικής και Θεσσαλονίκης δηλαδή τους ματαζτήδες!! Δεν πήρε καν όλη η αστυνομία, που κατά τη γνώμη μου θα ήταν και πάλι προκλητικό αλλά λιγότερο, αλλά μόνο τα κατεξοχήν κατασταλτικά όργανα της εκάστοτε κυβέρνησης, τα πιόνια της που έρχονται πρώτα και σε άμεση επαφή με την οργή των πολιτών και τα οποία θέλει διαθέσιμα και υπάκουα ανά πάσα ώρα και στιγμή για να “επιβάλουν την τάξη”!
Απόλυτα φυσιολογικό για μια δημοκρατική χώρα σαν τη δική μας, από όλο το δημόσιο να παίρνουν αύξηση αυτοί που κάθε 21η Απρίλη στήνουν πάρτι στη Καισαριανή!
Την είδηση την βρήκα στη σελίδα των συνδικαλιστών τους εδώ (ανακοινώσεις – δεύτερη σελίδα). Το άρθρο αναφέρει ότι το επίδομα που παίρνουν από 80€ γίνεται 150€!!!!
Τα συμπεράσματα δικά σας...
Σχεδόν καμία αύξηση στο Ελληνικό δημόσιο φέτος. Και γιατί σχεδόν; Γιατί υπάρχει μία υπηρεσία του Ελληνικού δημοσίου που όχι μόνο πήρε αύξηση αλλά πήρε και πολύ μεγαλύτερη από τη συνήθη του 2 και 3%.
Μιλάω για τις Διευθύνσεις Αστυνομικών Επιχειρήσεων Αττικής και Θεσσαλονίκης δηλαδή τους ματαζτήδες!! Δεν πήρε καν όλη η αστυνομία, που κατά τη γνώμη μου θα ήταν και πάλι προκλητικό αλλά λιγότερο, αλλά μόνο τα κατεξοχήν κατασταλτικά όργανα της εκάστοτε κυβέρνησης, τα πιόνια της που έρχονται πρώτα και σε άμεση επαφή με την οργή των πολιτών και τα οποία θέλει διαθέσιμα και υπάκουα ανά πάσα ώρα και στιγμή για να “επιβάλουν την τάξη”!
Απόλυτα φυσιολογικό για μια δημοκρατική χώρα σαν τη δική μας, από όλο το δημόσιο να παίρνουν αύξηση αυτοί που κάθε 21η Απρίλη στήνουν πάρτι στη Καισαριανή!
Την είδηση την βρήκα στη σελίδα των συνδικαλιστών τους εδώ (ανακοινώσεις – δεύτερη σελίδα). Το άρθρο αναφέρει ότι το επίδομα που παίρνουν από 80€ γίνεται 150€!!!!
Τα συμπεράσματα δικά σας...
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Η ευγένεια ένοχη για εγκεφαλικά! (μπαγιάτικο ποστ νούμερο τέσσερα)
Τα πάνω κάτω έχει φέρει στον επιστημονικό κόσμο μια νέα έρευνα, του πανεπιστημίου της Τρεβέζης, σύμφωνα με την οποία η ευγένεια στην καθημερινή μας ζωή, αυξάνει τις πιθανότητες εγκεφαλικού κατά 80%, ενώ ευθύνεται για πάνω από 75% του συνόλου των εγκεφαλικών παγκοσμίως! Σύμφωνα με τους επιστήμονες η υπερβολική ευγένεια καταπιέζει αρχέγονα βασικά ένστικτα του ανθρώπου που έχουν να κάνουν με την επιβίωση, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση μικρών εγκεφαλικών βλαβών οι οποίες με τα χρόνια οδηγούν σε σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο και βέβαιο θάνατο! Στην διαπίστωση αυτή κατέληξαν οι επιστήμονες στην προσπάθειά τους να συγκρίνουν της ψυχοσωματικές συνέπειες της καθημερινής ζωής του σύγχρονου ανθρώπου με αυτές του προϊστορικού.
Σε έκτακτο δελτίο τύπου ο Υπουργός Υγείας της χώρας μας, έσπευσε να καθησυχάσει τους πολίτες, δηλώνοντας ότι ο Ελληνικός δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, είναι χρόνια τώρα θωρακισμένοι από την ευγένεια και ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. “Η χώρα μας είχε προνοήσει χρόνια τώρα και δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, πηγαίνετε σε οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία θέλετε και θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας. Παρακαλώ όλους τους πολίτες σε περίπτωση που πέσουν επάνω σε κάποιον ασυνείδητο ευγενικό υπάλληλο να το αναφέρουν αμέσως στο αρμόδιο, για αυτά τα θέματα, Υπουργεία Εσωτερικών”, δήλωσε ο υπουργός, λίγο πριν αποχωρήσει, για άγνωστο αλλά πλέον απολύτως θεμιτό λόγο, εκνευρισμένος.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ξένα τουριστικά πρακτορεία έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν κρατήσεις για δημόσιους και ιδιωτικούς ξένους οργανισμούς οι οποίοι σκοπεύουν να στείλουν στελέχη τους για εκπαίδευση στην Ελλάδα, ενώ ήδη οι εγχώριοι πράκτορες στα τουριστικά πακέτα που διαφημίζουν, τονίζουν απροκάλυπτα όλα αυτά το οποία έκρυβαν πάντα επιμελώς, όπως τα πλοία που χαλάνε, τα αεροπλάνα που δεν πετάνε, τους ταξιτζήδες που θα σου σπάσουν τα νεύρα όπως και να 'χει, τις αδικαιολόγητα ψηλές τιμές, τα νοσοκομεία για τα οποία τα σχόλια περιττεύουν και όλες τις άλλες κρυφές, μέχρι τώρα, μαγείες της χώρας μας.

Σε έκτακτο δελτίο τύπου ο Υπουργός Υγείας της χώρας μας, έσπευσε να καθησυχάσει τους πολίτες, δηλώνοντας ότι ο Ελληνικός δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, είναι χρόνια τώρα θωρακισμένοι από την ευγένεια και ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. “Η χώρα μας είχε προνοήσει χρόνια τώρα και δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, πηγαίνετε σε οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία θέλετε και θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας. Παρακαλώ όλους τους πολίτες σε περίπτωση που πέσουν επάνω σε κάποιον ασυνείδητο ευγενικό υπάλληλο να το αναφέρουν αμέσως στο αρμόδιο, για αυτά τα θέματα, Υπουργεία Εσωτερικών”, δήλωσε ο υπουργός, λίγο πριν αποχωρήσει, για άγνωστο αλλά πλέον απολύτως θεμιτό λόγο, εκνευρισμένος.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ξένα τουριστικά πρακτορεία έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν κρατήσεις για δημόσιους και ιδιωτικούς ξένους οργανισμούς οι οποίοι σκοπεύουν να στείλουν στελέχη τους για εκπαίδευση στην Ελλάδα, ενώ ήδη οι εγχώριοι πράκτορες στα τουριστικά πακέτα που διαφημίζουν, τονίζουν απροκάλυπτα όλα αυτά το οποία έκρυβαν πάντα επιμελώς, όπως τα πλοία που χαλάνε, τα αεροπλάνα που δεν πετάνε, τους ταξιτζήδες που θα σου σπάσουν τα νεύρα όπως και να 'χει, τις αδικαιολόγητα ψηλές τιμές, τα νοσοκομεία για τα οποία τα σχόλια περιττεύουν και όλες τις άλλες κρυφές, μέχρι τώρα, μαγείες της χώρας μας.

Κυριακή 5 Απριλίου 2009
Ζωρό ο Έλληνας. (μπαγιάτικο ποστ νούμερο τρία)
Βλέπουμε και ξαναβλέπουμε περιστατικά με κουκουλοφόρους, με μασκοφόρους, με τρομοκράτες. Διαβάζουμε αλλά συνήθως δεν αντέχουμε να ξαναδιαβάσουμε προκηρύξεις τρομοκρατικών οργανώσεων, οι οποίες αρέσκονται να προσθέτουν το επαναστατικός-ή-ό στο όνομά τους, οι οποίες προκηρύξεις είναι τόσο φαφλατάδικες, φανφάρικες και δήθεν ιδεολογικές που νομίζεις ότι αντί να βγάζουν οι τρομοκρατικές οργανώσεις στη χώρα μας πολιτικά τμήματα, βγάζουν τα κόμματα ένοπλες ομάδες. Ως εκ τούτου και προκειμένου να αποφύγεις το θάνατο από ακατάσχετη βαρεμάρα, αποφεύγεις τις προκηρύξεις όπως ο διάολος το λιβάνι.
Τι κοινά έχουν όμως οι τρεις πρώτοι που αναφέραμε;
Το πρώτο και βασικό είναι η ανωνυμία. Όλοι κρύβονται πίσω από την ανωνυμία κυρίως γιατί φοβούνται ότι θα τιμωρηθούν για τις πράξεις με τις οποίες συνοδεύουν την κουκούλα ή τη μάσκα και ενίοτε οι τρομοκράτες δεν φορούν τίποτα γιατί ξέρουν ότι στο σημείο που ενεργούν δεν υπάρχουν κάμερες και έτσι θα πουλήσουν νταηλίκι στην επόμενη φαφλατάδικη προκήρυξή τους.
Το δεύτερο βασικό κοινό χαρακτηριστικό είναι η εντύπωση ή η επιθυμία τους, οι ενέργειες τους να χαρακτηριστούν επαναστατικές ή να ξεκινήσουν μια επανάσταση.
Αμέτρητες πορείες και αμέτρητες καταστροφές έχουν γίνει σε αυτές, κάθε φορά πίσω από μάσκες, κουκούλες, κράνη και μαντίλια ανάλογα με της επιταγές της μόδας των ανώνυμων επαναστατών της κάθε περιόδου. Όμως κάθε φορά, ακόμα και μετά τον άδικο θάνατο του άτυχου Αλέξη Γρηγορόπουλου και τις εκτεταμένες καταστροφές που έγιναν στο κέντρο της πόλης, το μόνο που άλλαξε όταν η οργή ξεθύμανε ήταν ίσως τα επιτόκια των δανείων από τα οποία χρηματοδοτήθηκαν οι επισκευές των ζημιών των καταστημάτων του κέντρου.
Και όμως όλοι μιλούν για πράξεις επανάστασης, ειδικά οι τρομοκράτες για τον εαυτό τους και πολλοί από αυτούς που καίνε και καταστρέφουν κάδους, βιτρίνες και αυτοκίνητα διοχετεύοντας, κατά την γνώμη μου, όλη αυτή την ενέργεια προς τη λάθος κατεύθυνση.
Πώς συνδυάζονται λοιπόν η ανωνυμία με την επαναστατική πεποίθηση; Ε δεν συνδυάζονται. Βαρέθηκα να ακούω για επαναστατικές μπούρδες όταν όλοι ντρέπονται ή φοβούνται να δείξουν το πρόσωπό τους. Οι επαναστάσεις θέλουν ηγέτες επώνυμους (έστω και με ψευδώνυμο αλλά υπαρκτούς με αποδείξεις), θέλουν το θάρρος της γνώμης και θέλουν αρχίδια. Δεν υπάρχει επανάσταση χωρίς ηγέτες έστω και αν δεν ξεκίνησε από αυτούς και όπου δεν υπήρξαν ηγέτες είτε δεν υπήρξαν επαναστάσεις αλλά μικρές εξεγέρσεις είτε οι επαναστάσεις πνίγηκαν πολύ νωρίς πριν προλάβουν να τους αναδείξουν.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν “εγκέφαλοι” πίσω από τους ανεγκέφαλους δήθεν αναρχικούς των Εξαρχείων, αλλά ακόμα και να υπάρχουν το Δεκέμβρη που μας πέρασε,έχασαν ίσως την μοναδική ευκαιρία που θα είχαν να βγουν μπροστά, να βγουν από τις κρυψώνες τους να οδηγήσουν την οργή προς τη σωστή κατεύθυνση και σύμφωνα με το λόγο τους, θα τηρούσε ο καθένας μας, με δική του ευθύνη, ανάλογη στάση. Θα ήμασταν μαζί ή απέναντί τους, αλλά σε κάθε περίπτωση θα υπήρχαν συγκεκριμένες απόψεις και στόχοι και δεν θα άφηναν ένα μπερδεμένο κόσμο να μην ξέρει τι να κάνει και πώς να αντιδράσει και με τα αψυχολόγητα και άθλια αποτελέσματα που έχουμε σήμερα με τις επαναστατικές (μη χέσω) βαριοπούλες των Εξαρχείων! Δεν ξέρω αν υπάρχουν τελικά αυτοί αλλά εκ του αποτελέσματος κρίνουμε ότι είτε δεν υπάρχουν είτε είναι το ίδιο σάπιοι με το σύστημα που υποτίθεται ότι πολεμούν.
Όσο για τους άλλους “επαναστάτες” μας, αυτούς που ακολούθησαν την τρομοκρατική οδό και οι οποίοι μετά από τις δολοφονικές επιθέσεις ξέπεσαν πάλι στα γκαζάκια, τι να πει κανείς. Οι Έλληνες τρομοκράτες είναι ο ορισμός της ειρωνείας από μόνοι τους!
Αυτά περί επανάστασης στη χώρα μας η οποία από την επανάσταση του 1821 και μετά έχει μπερδέψει τα μπούτια της, ίσως και γιατί έχασε το λογαριασμό με τόσους ξένους και μη που έβαζε και έβγαζε από αυτά, τουλάχιστον τις φορές που δεν τη βίαζαν και στηνόταν από μόνη της, αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα...
Τι κοινά έχουν όμως οι τρεις πρώτοι που αναφέραμε;
Το πρώτο και βασικό είναι η ανωνυμία. Όλοι κρύβονται πίσω από την ανωνυμία κυρίως γιατί φοβούνται ότι θα τιμωρηθούν για τις πράξεις με τις οποίες συνοδεύουν την κουκούλα ή τη μάσκα και ενίοτε οι τρομοκράτες δεν φορούν τίποτα γιατί ξέρουν ότι στο σημείο που ενεργούν δεν υπάρχουν κάμερες και έτσι θα πουλήσουν νταηλίκι στην επόμενη φαφλατάδικη προκήρυξή τους.
Το δεύτερο βασικό κοινό χαρακτηριστικό είναι η εντύπωση ή η επιθυμία τους, οι ενέργειες τους να χαρακτηριστούν επαναστατικές ή να ξεκινήσουν μια επανάσταση.
Αμέτρητες πορείες και αμέτρητες καταστροφές έχουν γίνει σε αυτές, κάθε φορά πίσω από μάσκες, κουκούλες, κράνη και μαντίλια ανάλογα με της επιταγές της μόδας των ανώνυμων επαναστατών της κάθε περιόδου. Όμως κάθε φορά, ακόμα και μετά τον άδικο θάνατο του άτυχου Αλέξη Γρηγορόπουλου και τις εκτεταμένες καταστροφές που έγιναν στο κέντρο της πόλης, το μόνο που άλλαξε όταν η οργή ξεθύμανε ήταν ίσως τα επιτόκια των δανείων από τα οποία χρηματοδοτήθηκαν οι επισκευές των ζημιών των καταστημάτων του κέντρου.
Και όμως όλοι μιλούν για πράξεις επανάστασης, ειδικά οι τρομοκράτες για τον εαυτό τους και πολλοί από αυτούς που καίνε και καταστρέφουν κάδους, βιτρίνες και αυτοκίνητα διοχετεύοντας, κατά την γνώμη μου, όλη αυτή την ενέργεια προς τη λάθος κατεύθυνση.
Πώς συνδυάζονται λοιπόν η ανωνυμία με την επαναστατική πεποίθηση; Ε δεν συνδυάζονται. Βαρέθηκα να ακούω για επαναστατικές μπούρδες όταν όλοι ντρέπονται ή φοβούνται να δείξουν το πρόσωπό τους. Οι επαναστάσεις θέλουν ηγέτες επώνυμους (έστω και με ψευδώνυμο αλλά υπαρκτούς με αποδείξεις), θέλουν το θάρρος της γνώμης και θέλουν αρχίδια. Δεν υπάρχει επανάσταση χωρίς ηγέτες έστω και αν δεν ξεκίνησε από αυτούς και όπου δεν υπήρξαν ηγέτες είτε δεν υπήρξαν επαναστάσεις αλλά μικρές εξεγέρσεις είτε οι επαναστάσεις πνίγηκαν πολύ νωρίς πριν προλάβουν να τους αναδείξουν.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν “εγκέφαλοι” πίσω από τους ανεγκέφαλους δήθεν αναρχικούς των Εξαρχείων, αλλά ακόμα και να υπάρχουν το Δεκέμβρη που μας πέρασε,έχασαν ίσως την μοναδική ευκαιρία που θα είχαν να βγουν μπροστά, να βγουν από τις κρυψώνες τους να οδηγήσουν την οργή προς τη σωστή κατεύθυνση και σύμφωνα με το λόγο τους, θα τηρούσε ο καθένας μας, με δική του ευθύνη, ανάλογη στάση. Θα ήμασταν μαζί ή απέναντί τους, αλλά σε κάθε περίπτωση θα υπήρχαν συγκεκριμένες απόψεις και στόχοι και δεν θα άφηναν ένα μπερδεμένο κόσμο να μην ξέρει τι να κάνει και πώς να αντιδράσει και με τα αψυχολόγητα και άθλια αποτελέσματα που έχουμε σήμερα με τις επαναστατικές (μη χέσω) βαριοπούλες των Εξαρχείων! Δεν ξέρω αν υπάρχουν τελικά αυτοί αλλά εκ του αποτελέσματος κρίνουμε ότι είτε δεν υπάρχουν είτε είναι το ίδιο σάπιοι με το σύστημα που υποτίθεται ότι πολεμούν.
Όσο για τους άλλους “επαναστάτες” μας, αυτούς που ακολούθησαν την τρομοκρατική οδό και οι οποίοι μετά από τις δολοφονικές επιθέσεις ξέπεσαν πάλι στα γκαζάκια, τι να πει κανείς. Οι Έλληνες τρομοκράτες είναι ο ορισμός της ειρωνείας από μόνοι τους!
Αυτά περί επανάστασης στη χώρα μας η οποία από την επανάσταση του 1821 και μετά έχει μπερδέψει τα μπούτια της, ίσως και γιατί έχασε το λογαριασμό με τόσους ξένους και μη που έβαζε και έβγαζε από αυτά, τουλάχιστον τις φορές που δεν τη βίαζαν και στηνόταν από μόνη της, αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα...
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
Όλα καλά... (μπαγιάτικο ποστ νούμερο δύο)
Τον τελευταίο καιρό όλα κυλούν φυσιολογικά...
για μια στιγμή μόνο τρόμαξα, όταν είδα μια ποδηλάτη στην Αλεξάνδρας γύρω στα σαράντα, κατά τα άλλα φυσιολογική και το πιο πιθανό να γύριζε μεσημεριάτικα από τη δουλειά της και για λίγο πίστεψα ότι η πόλη μας είναι πραγματικά μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα και όχι μέρος αυτού που απαξιωτικά πλέον αποκαλούμε Βαλκάνια. Απαξιωτικά και με έντονα τα σημάδια της αμορφωσιάς που άφησε η τουρκοκρατία η οποία καλά κράτησε, και η οποία την παιδεία που στέρησε από τους λαούς που εξουσίαζε, τελικά την στέρησε και από τον εαυτό της.
Τρόμαξα που λέτε ότι εκπολιτιστήκαμε, αλλά μόνο για λίγο, γιατί λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω, ένας ταξιτζής αποφάσισε να φρενάρει απότομα σε σήμα υποψήφιου πελάτη, να στρίψει απότομα δεξιά, να κλείσει την λεωφορειολωρίδα, να κατατρομάξει τους οδηγούς πίσω από αυτόν που κρατώντας την απόσταση ασφαλείας που κατά γενική ομολογία όλοι οι Έλληνες οδηγοί κρίνουν ως επαρκή, ήτοι αυτή του μισού μέτρου από τον προπορευόμενο προφυλακτήρα, και ως αποτέλεσμα να ακούσει τα γαμοσταυρίδια της ποδηλάτισσας πρώτα, που παραλίγο να πατήσει και όλων των υπολοίπων οδηγών στη συνέχεια. Ανακουφίστηκα για το συμβάν που με επανέφερε στην πραγματικότητα και με πέταξε με τις κλωτσιές έξω από την ψευδαίσθηση που μπήκα χωρίς να χτυπήσω και στην οποία διαφορετικά θα είχα παγιδευτεί και διαδώσει σε αρκετούς από τους φίλους μου, μολύνοντας τελικά τον Βαλκανικό αμόρφωτο αέρα μας με ψεύτικες ελπίδες ή κάτι σαν πλασίμπο ευγένειας...
Και τώρα που λέμε για ψεύτικες ελπίδες και τουρκοκρατία λίγο νωρίτερα, μου έκανε τρομερή εντύπωση κάτι που βλακωδώς δεν είχα συνειδητοποιήσει νωρίτερα. Την ίδια μέρα με το περιστατικό της αθυρόστομης ποδηλάτισσας και του κλασσικού σταρχιδιστή ταρίφα, άκουσα στο ραδιόφωνο του Σκάι όπου μιλούσαν για έναν από τους μεγάλους Έλληνες (τον Καποδίστρια), να λένε για τον φιλελληνισμό ότι λίγο μετά την επανάσταση οι φιλέλληνες απογοητεύτηκαν γιατί ενώ είχαν στο μυαλό τους κάτι από την αρχαιοελληνική μεγαλοπρέπεια, οι πρόσφατα απελευθερωμένοι Έλληνες ήταν ένα τσούρμο κάφρων και δικαιολογημένα, μετά από τόσα χρόνια αμορφωσιάς στην τουρκοκρατία, οι οποίοι δεν πρόλαβαν να απελευθερωθούν έσπευσαν να βάλουν σε υποθήκη τα εδάφη της νεαρής χώρας τους και που στο μόνο που έμοιαζαν με τους προγόνους τους ήταν ότι με το που απελευθερώθηκαν άρχισαν να τρώγονται μεταξύ τους. Τα τελευταία τα πρόσθεσα εγώ, αλλά όπως και να έχει μου έκανε εντύπωση η απογοήτευση των φιλελλήνων η οποία ήταν απόλυτα δικαιολογημένη και τους θυμήθηκα όταν έγινε το περιστατικό με την ποδηλάτισσα, γιατί η αλήθεια είναι ότι κατά βάθος και εγώ απογοητεύτηκα.
Άσχετο... θεωρώ μπούρδα αυτό που κάνει ο Σκάι με τους μεγάλους Έλληνες αλλά σπάω πολύ πλάκα τελευταία με τους νεοδημοκράτες όταν τους κολλάω και αγανακτισμένα βρίζω τον Καραμανλή (το θείο) και αυτούς που τόλμησαν να τον ψηφίσουν και να τον βάλουν στην πρώτη δεκάδα με Πλάτωνα, Μ. Αλέξανδρο και λοιπούς. Έχουν πολύ πλάκα οι αντιδράσεις τους...
για μια στιγμή μόνο τρόμαξα, όταν είδα μια ποδηλάτη στην Αλεξάνδρας γύρω στα σαράντα, κατά τα άλλα φυσιολογική και το πιο πιθανό να γύριζε μεσημεριάτικα από τη δουλειά της και για λίγο πίστεψα ότι η πόλη μας είναι πραγματικά μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα και όχι μέρος αυτού που απαξιωτικά πλέον αποκαλούμε Βαλκάνια. Απαξιωτικά και με έντονα τα σημάδια της αμορφωσιάς που άφησε η τουρκοκρατία η οποία καλά κράτησε, και η οποία την παιδεία που στέρησε από τους λαούς που εξουσίαζε, τελικά την στέρησε και από τον εαυτό της.
Τρόμαξα που λέτε ότι εκπολιτιστήκαμε, αλλά μόνο για λίγο, γιατί λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω, ένας ταξιτζής αποφάσισε να φρενάρει απότομα σε σήμα υποψήφιου πελάτη, να στρίψει απότομα δεξιά, να κλείσει την λεωφορειολωρίδα, να κατατρομάξει τους οδηγούς πίσω από αυτόν που κρατώντας την απόσταση ασφαλείας που κατά γενική ομολογία όλοι οι Έλληνες οδηγοί κρίνουν ως επαρκή, ήτοι αυτή του μισού μέτρου από τον προπορευόμενο προφυλακτήρα, και ως αποτέλεσμα να ακούσει τα γαμοσταυρίδια της ποδηλάτισσας πρώτα, που παραλίγο να πατήσει και όλων των υπολοίπων οδηγών στη συνέχεια. Ανακουφίστηκα για το συμβάν που με επανέφερε στην πραγματικότητα και με πέταξε με τις κλωτσιές έξω από την ψευδαίσθηση που μπήκα χωρίς να χτυπήσω και στην οποία διαφορετικά θα είχα παγιδευτεί και διαδώσει σε αρκετούς από τους φίλους μου, μολύνοντας τελικά τον Βαλκανικό αμόρφωτο αέρα μας με ψεύτικες ελπίδες ή κάτι σαν πλασίμπο ευγένειας...
Και τώρα που λέμε για ψεύτικες ελπίδες και τουρκοκρατία λίγο νωρίτερα, μου έκανε τρομερή εντύπωση κάτι που βλακωδώς δεν είχα συνειδητοποιήσει νωρίτερα. Την ίδια μέρα με το περιστατικό της αθυρόστομης ποδηλάτισσας και του κλασσικού σταρχιδιστή ταρίφα, άκουσα στο ραδιόφωνο του Σκάι όπου μιλούσαν για έναν από τους μεγάλους Έλληνες (τον Καποδίστρια), να λένε για τον φιλελληνισμό ότι λίγο μετά την επανάσταση οι φιλέλληνες απογοητεύτηκαν γιατί ενώ είχαν στο μυαλό τους κάτι από την αρχαιοελληνική μεγαλοπρέπεια, οι πρόσφατα απελευθερωμένοι Έλληνες ήταν ένα τσούρμο κάφρων και δικαιολογημένα, μετά από τόσα χρόνια αμορφωσιάς στην τουρκοκρατία, οι οποίοι δεν πρόλαβαν να απελευθερωθούν έσπευσαν να βάλουν σε υποθήκη τα εδάφη της νεαρής χώρας τους και που στο μόνο που έμοιαζαν με τους προγόνους τους ήταν ότι με το που απελευθερώθηκαν άρχισαν να τρώγονται μεταξύ τους. Τα τελευταία τα πρόσθεσα εγώ, αλλά όπως και να έχει μου έκανε εντύπωση η απογοήτευση των φιλελλήνων η οποία ήταν απόλυτα δικαιολογημένη και τους θυμήθηκα όταν έγινε το περιστατικό με την ποδηλάτισσα, γιατί η αλήθεια είναι ότι κατά βάθος και εγώ απογοητεύτηκα.
Άσχετο... θεωρώ μπούρδα αυτό που κάνει ο Σκάι με τους μεγάλους Έλληνες αλλά σπάω πολύ πλάκα τελευταία με τους νεοδημοκράτες όταν τους κολλάω και αγανακτισμένα βρίζω τον Καραμανλή (το θείο) και αυτούς που τόλμησαν να τον ψηφίσουν και να τον βάλουν στην πρώτη δεκάδα με Πλάτωνα, Μ. Αλέξανδρο και λοιπούς. Έχουν πολύ πλάκα οι αντιδράσεις τους...
Τρίτη 17 Μαρτίου 2009
Σκέψεις για την αδιαφορία.
Τον τίτλο τον έκλεψα από ένα βιβλίο του Πλάτωνα Ριβέλη που διαβάζω αυτό το καιρό, αποτυπώνει όμως ακριβώς τις σκέψεις που κάνω τελευταία... Στο εγχειρίδιο περί ανθρώπινης βλακείας, ο συγγραφέας μεταξύ σοβαρού και αστείου αναλύει πώς οι βλάκες υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα σε μια σταθερή αναλογία στην κοινωνία μας.
Στην κατηγορία αυτή της βλακείας ή ηλιθιότητας θα πρέπει να κατατάξουμε και την αδιαφορία η οποία μάλιστα μπορεί να είναι πολύ χειρότερη από τη βλακεία και δεν έχει και άλλοθι για να απαλλαχθεί.
Δυστυχώς η αδιαφορία συναντιέται πλέον όλο και περισσότερο σε όλο και περισσότερο κόσμο. Το πρόβλημα μάλιστα οξύνεται από το γεγονός ότι η πληροφόρηση (γενικά και αόριστα) εισβάλει από παντού στη ζωή μας, αλλά ο κόσμος, παραδόξως, δείχνει όσο πιο ενημερωμένος να είναι τόσο περισσότερο να αδιαφορεί. Μάλιστα προσφιλή του λύση είναι να κάνει πώς δεν ακούει ή να διαμαρτύρεται για την αδιαφορία του κράτους, το οποίο στην τελική είναι ανίκανο να φροντίσει τον ίδιο του τον εαυτό, πόσο μάλλον τους πολίτες του.
Η πιο σημαντική συνέπεια αυτής της ραγδαίας αύξηση της αδιαφορίας είναι η συμπίεση του αλτρουισμού, έννοια που κοντεύουμε να ξεχάσουμε τι σημαίνει και που συνήθως στις μέρες μας, για να την αποκτήσουμε πρέπει, εφόσον δεν την κληρονομήσαμε από τους ελάχιστους γονείς στην Ελλάδα που έχουν απομείνει και που δεν παλεύουν για να βάλουν τα παιδιά τους στο δημόσιο, να ξοδέψουμε ένα κάρο λεφτά σε μεταπτυχιακά στο εξωτερικό τα οποία τελικά θα μας αφήσουν και άνεργους...
Είναι παράδοξο το πώς οι καιροί της αφθονίας μας, καθόλου δεν φαίνεται να μας έχουν ωφελήσει σε συλλογικό επίπεδο παρά μόνο σε προσωπικό και ολοένα και πιο εγωκεντρικό.
Αυτά που λέτε σκεφτόμουν εχθές όταν βγήκα από το Slumdog Millionaire μια κατά τα άλλα μέτρια ταινία. Επίσης σκεφτόμουν ότι εδώ η ανθρωπότητα καίγεται και το Ελληνικό νινί χτενίζεται καθώς όσο επιφανειακή και να ήταν η ταινία, δεν μπορώ να μην της αναγνωρίσω ότι μου έδωσε να καταλάβω το πόσο μίζεροι και μικροπρεπείς είμαστε όλοι και εδώ και αλλού που απλά αγνοούμε επιδεικτικά μια κατάσταση στης οποίας τη διαμόρφωση έχουμε συμβάλει.
Το πόσο τραγικά μίζεροι είμαστε μου το θύμισε επίσης ένα περιστατικό της προηγούμενης εβδομάδας κατά το οποίο ο νομάρχης Αθηνών, αν δεν απατώμαι, κατέβηκε στο κέντρο της Αθήνας και είδε μια κάπως περίεργη κατάσταση η οποία δεν του πολύ άρεσε ενώ διαπίστωσε και χρήση και διακίνηση ναρκωτικών, πράγμα πρωτοφανές! Τι αποφάσισε λοιπών; Μα τι άλλο, θα εισηγηθεί να φτιαχτεί μια επιτροπή από πολλούς δημόσιους φορείς για να εξετάσει και να λύσει το πρόβλημα!
Γαμάτος! Και εμείς γιατί σε ψηφίσαμε ρε μεγάλε και δεν εκλέγαμε κατευθείαν μια επιτροπή να μας λύνει τα προβλήματα και πληρώνουμε εσένα; Τι ρόλο βαράς αν δεν είναι δουλειά σου να λύνεις τέτοια προβλήματα, είτε απευθείας, είτε σε συνεργασία με άλλους, όπως στην προκειμένη περίπτωση ο τοπικός δήμος και χρειάζεσαι άλλους να κάνουν τη δουλειά σου; Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τα αυτονόητα σε αυτή τη χώρα και θα κάτσουμε να ασχοληθούμε με τα παγκόσμια προβλήματα μέρος των οποίων είναι και ο καθένας μας μέσω της κατανάλωσης και της στήριξης των εκάστοτε κυβερνήσεων; Δώστε επιτροπές στο λαό! Αφού όλοι ξέρουμε πώς το γουστάρει! Εδώ για θέματα περιβαλλοντολογικής συνείδησης, ανθρώπινων δικαιωμάτων, εργατικών δικαιωμάτων, κ.ο.κ. θα βρεις στη χώρα μας χίλιες δυο οργανώσεις! αφού σε κάθε πορεία, κατεβαίνουν τρεις και τέσσερις από δαύτες! Επιτροπή πλατείας, στέκι συνοικίας, εργατικά σωματεία για κάθε λογής επάγγελμα και παραπάνω από ένα σε κάθε επάγγελμα, επιτροπές αλληλεγγύης προς διάφορους σκοπούς και πρόσωπα, ανεξάρτητοι από ' δω, ανεξάρτητοι από 'κει, τρεις χιλιάδες κομματικές και μη οργανώσεις μες στα πανεπιστήμια, τριάντα δύο χιλιάδες οργανώσεις κατά τα άλλα αναρχικών, σύνδεσμοι φίλων και φιλάθλων, ενώσεις προσώπων και σκοπών, όλοι για όλους κανένας για εμένα... Απορώ πώς διοικούνται όλες αυτές οι οργανώσεις, πόσα προεδρία, πόσες επιτροπές, πόσες συνελεύσεις, αφού νομίζω ότι τις περισσότερες από αυτές τις στήνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι.
Και μετά εσύ μου λες για σοβαρά προβλήματα, πείνα εξαθλίωση, αλτρουισμό, αδιαφορία και τα συναφή, έννοια σου όμως και πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα 'ναι...
Στην κατηγορία αυτή της βλακείας ή ηλιθιότητας θα πρέπει να κατατάξουμε και την αδιαφορία η οποία μάλιστα μπορεί να είναι πολύ χειρότερη από τη βλακεία και δεν έχει και άλλοθι για να απαλλαχθεί.
Δυστυχώς η αδιαφορία συναντιέται πλέον όλο και περισσότερο σε όλο και περισσότερο κόσμο. Το πρόβλημα μάλιστα οξύνεται από το γεγονός ότι η πληροφόρηση (γενικά και αόριστα) εισβάλει από παντού στη ζωή μας, αλλά ο κόσμος, παραδόξως, δείχνει όσο πιο ενημερωμένος να είναι τόσο περισσότερο να αδιαφορεί. Μάλιστα προσφιλή του λύση είναι να κάνει πώς δεν ακούει ή να διαμαρτύρεται για την αδιαφορία του κράτους, το οποίο στην τελική είναι ανίκανο να φροντίσει τον ίδιο του τον εαυτό, πόσο μάλλον τους πολίτες του.
Η πιο σημαντική συνέπεια αυτής της ραγδαίας αύξηση της αδιαφορίας είναι η συμπίεση του αλτρουισμού, έννοια που κοντεύουμε να ξεχάσουμε τι σημαίνει και που συνήθως στις μέρες μας, για να την αποκτήσουμε πρέπει, εφόσον δεν την κληρονομήσαμε από τους ελάχιστους γονείς στην Ελλάδα που έχουν απομείνει και που δεν παλεύουν για να βάλουν τα παιδιά τους στο δημόσιο, να ξοδέψουμε ένα κάρο λεφτά σε μεταπτυχιακά στο εξωτερικό τα οποία τελικά θα μας αφήσουν και άνεργους...
Είναι παράδοξο το πώς οι καιροί της αφθονίας μας, καθόλου δεν φαίνεται να μας έχουν ωφελήσει σε συλλογικό επίπεδο παρά μόνο σε προσωπικό και ολοένα και πιο εγωκεντρικό.
Αυτά που λέτε σκεφτόμουν εχθές όταν βγήκα από το Slumdog Millionaire μια κατά τα άλλα μέτρια ταινία. Επίσης σκεφτόμουν ότι εδώ η ανθρωπότητα καίγεται και το Ελληνικό νινί χτενίζεται καθώς όσο επιφανειακή και να ήταν η ταινία, δεν μπορώ να μην της αναγνωρίσω ότι μου έδωσε να καταλάβω το πόσο μίζεροι και μικροπρεπείς είμαστε όλοι και εδώ και αλλού που απλά αγνοούμε επιδεικτικά μια κατάσταση στης οποίας τη διαμόρφωση έχουμε συμβάλει.
Το πόσο τραγικά μίζεροι είμαστε μου το θύμισε επίσης ένα περιστατικό της προηγούμενης εβδομάδας κατά το οποίο ο νομάρχης Αθηνών, αν δεν απατώμαι, κατέβηκε στο κέντρο της Αθήνας και είδε μια κάπως περίεργη κατάσταση η οποία δεν του πολύ άρεσε ενώ διαπίστωσε και χρήση και διακίνηση ναρκωτικών, πράγμα πρωτοφανές! Τι αποφάσισε λοιπών; Μα τι άλλο, θα εισηγηθεί να φτιαχτεί μια επιτροπή από πολλούς δημόσιους φορείς για να εξετάσει και να λύσει το πρόβλημα!
Γαμάτος! Και εμείς γιατί σε ψηφίσαμε ρε μεγάλε και δεν εκλέγαμε κατευθείαν μια επιτροπή να μας λύνει τα προβλήματα και πληρώνουμε εσένα; Τι ρόλο βαράς αν δεν είναι δουλειά σου να λύνεις τέτοια προβλήματα, είτε απευθείας, είτε σε συνεργασία με άλλους, όπως στην προκειμένη περίπτωση ο τοπικός δήμος και χρειάζεσαι άλλους να κάνουν τη δουλειά σου; Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τα αυτονόητα σε αυτή τη χώρα και θα κάτσουμε να ασχοληθούμε με τα παγκόσμια προβλήματα μέρος των οποίων είναι και ο καθένας μας μέσω της κατανάλωσης και της στήριξης των εκάστοτε κυβερνήσεων; Δώστε επιτροπές στο λαό! Αφού όλοι ξέρουμε πώς το γουστάρει! Εδώ για θέματα περιβαλλοντολογικής συνείδησης, ανθρώπινων δικαιωμάτων, εργατικών δικαιωμάτων, κ.ο.κ. θα βρεις στη χώρα μας χίλιες δυο οργανώσεις! αφού σε κάθε πορεία, κατεβαίνουν τρεις και τέσσερις από δαύτες! Επιτροπή πλατείας, στέκι συνοικίας, εργατικά σωματεία για κάθε λογής επάγγελμα και παραπάνω από ένα σε κάθε επάγγελμα, επιτροπές αλληλεγγύης προς διάφορους σκοπούς και πρόσωπα, ανεξάρτητοι από ' δω, ανεξάρτητοι από 'κει, τρεις χιλιάδες κομματικές και μη οργανώσεις μες στα πανεπιστήμια, τριάντα δύο χιλιάδες οργανώσεις κατά τα άλλα αναρχικών, σύνδεσμοι φίλων και φιλάθλων, ενώσεις προσώπων και σκοπών, όλοι για όλους κανένας για εμένα... Απορώ πώς διοικούνται όλες αυτές οι οργανώσεις, πόσα προεδρία, πόσες επιτροπές, πόσες συνελεύσεις, αφού νομίζω ότι τις περισσότερες από αυτές τις στήνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι.
Και μετά εσύ μου λες για σοβαρά προβλήματα, πείνα εξαθλίωση, αλτρουισμό, αδιαφορία και τα συναφή, έννοια σου όμως και πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα 'ναι...

(Το κείμενο το έγραψα πριν περίπου δύο εβδομάδες. Τον τελευταίο καιρό έχω μείνει χωρίς internet λόγω μετακόμισης και βολεύομαι περιστασιακά σε φίλους . Σύντομα θα ξεμπερδέψω... ελπίζω)
Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009
Το μεγάλο pet shop τρώει το μικρό...
Το μαγαζί που θα δείτε πιο κάτω άνοιξε πριν λίγες εβδομάδες στην Ηρακλείου στα Άνω Πατήσια. Δεν έχω κάτι προσωπικό με το συγκεκριμένο μαγαζί και δεν έχω καν κατοικίδια, επειδή όμως ζούμε σε δύσκολους οικονομικά καιρούς, το να βλέπω τέτοιες πρακτικές, ειδικά από οικονομικά εύρωστες αλυσίδες, κατά του ανταγωνισμού τους, με εξοργίζει αφάνταστα.

Στην συγκεκριμένο ύψος της Ηρακλείου, υπάρχει ένα σχετικά μικρό κατάστημα petshop εδώ και αρκετά χρόνια, το οποίο δεν φαινόταν να τα πηγαίνει και άσχημα, τουλάχιστον μέχρι να ανοίξει το καινούριο, μεγάλο κατάστημα της γνωστής αλυσίδας, δίπλα του. Μου κάνει εντύπωση ότι δεν άνοιξε καν σε διπλανό τετράγωνο, αλλά μόλις λίγα μέτρα δίπλα του, αφήνοντας μόνο ένα ακόμη μικρό κατάστημά ανάμεσά τους να τους χωρίζει.
Και αναρωτιέμαι.
Γιατί πήγε εκεί;
Γιατί δεν πήγε σε ένα άλλο τετράγωνο της ίδιας περιοχής αφού ήθελε οπωσδήποτε να ανοίξει κατάστημα σε αυτή;
Γιατί δεν σεβάστηκε ο ιδιοκτήτης της μεγάλης αλυσίδας το μικρό συνάδελφό του;
Πώς θα αισθανόταν αυτός αν του έκαναν το ίδιο στο μικρό του συνοικιακό μαγαζί, στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα; Που θα βρισκόταν τώρα;
Γιατί πήγε εκεί;
Γιατί δεν πήγε σε ένα άλλο τετράγωνο της ίδιας περιοχής αφού ήθελε οπωσδήποτε να ανοίξει κατάστημα σε αυτή;
Γιατί δεν σεβάστηκε ο ιδιοκτήτης της μεγάλης αλυσίδας το μικρό συνάδελφό του;
Πώς θα αισθανόταν αυτός αν του έκαναν το ίδιο στο μικρό του συνοικιακό μαγαζί, στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα; Που θα βρισκόταν τώρα;
Μήπως πήγε εκεί επειδή ήξερε ότι το κατάστημα στα αριστερά του είχε μια σταθερή πελατεία, αφού λειτουργούσε για αρκετά χρόνια, την οποία θα μπορούσε να κλέψει αργά ή γρήγορα με τις καλύτερες τιμές του, τις προσφορές και την ποικιλία που μπορεί να διαθέτει;
Μπορεί τα χρήματα να τους περισσεύουν, αλλά από αξιοπρέπεια φαίνεται ότι έχουν μεγάλο έλλειμμα και επειδή δεν θεωρώ σωστό ούτε να πάω να τους το κάψω, ούτε να πάω να τους πετάξω πέτρες, δημοσιεύω εδώ φωτογραφίες από τα δύο καταστήματα και τα συμπεράσματα δικά σας.
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
Από λιτότητα σε σταθερότητα!
Όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας χαιρετά και επικροτεί την κίνηση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, η οποία μετά από πολύ σκέψη, ατέλειωτα συμβούλια και με τη βοήθεια κορυφαίων Ελλήνων φιλολόγων, ψυχολόγων και νομικών, αποφάσισε να μετονομάσει την λιτότητα σε σταθερότητα!
Ίσως για πρώτη φορά στα Ελληνικά δεδομένα, όλοι οι πολιτικοί συμφωνούν με την ευφυέστατη, όπως τη χαρακτηρίζουν βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αυτή κίνηση και πιστεύουν ότι θα συνδράμει στην ψυχολογική και συναισθηματική αποφόρτιση των Ελλήνων, όπως δηλώνουν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι ευελπιστούν ότι θα παραλάβουν και θα διατηρήσουν αυτή τη “σταθερότητα”, από τη Ν.Δ. και μετά τις επόμενες εκλογές. Παραδόξως ακόμα και το Κ.Κ.Ε., το παραδοσιακό κόμμα της άρνησης και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., το παραδοσιακό κόμμα της αντίδρασης, αν και διαφωνούν με τα προγράμματα σταθερότητας, όπως θα λέγονται πλέον τα προγράμματα λιτότητας, συμφωνούν με την αλλαγή του όρου, κρατώντας μια πισινή μήπως σπάσει ο διάολος το ποδάρι του, κερδίσουν εκλογές (όχι απαραίτητα τις επόμενες) και αναγκαστούν να εφαρμόσουν ανάλογα προγράμματα στην, προφανώς, άθλια οικονομία που θα παραλάβουν.
Επιπλέον οι περίοδοι λιτότητας, μετονομάζονται σε περίοδοι σταθερότητας και οι παροχές σε περίοδο λιτότητας (πλέον σταθερότητας) από παροχές λιτότητας σε παροχές σταθερότητας.
Μείνετε μαζί μας, ακολουθούν συγκλονιστικές αποκαλύψεις! Πρώτοι εμείς ανακαλύψαμε και σας αποκαλύπτουμε, χωρίς κανέναν σεβασμό προσωπικών δεδομένων, τον άνθρωπο που κόλλησε το ambulance ανάποδα, σε όλα τα ασθενοφόρα της χώρας!
Επιπλέον οι περίοδοι λιτότητας, μετονομάζονται σε περίοδοι σταθερότητας και οι παροχές σε περίοδο λιτότητας (πλέον σταθερότητας) από παροχές λιτότητας σε παροχές σταθερότητας.
Μείνετε μαζί μας, ακολουθούν συγκλονιστικές αποκαλύψεις! Πρώτοι εμείς ανακαλύψαμε και σας αποκαλύπτουμε, χωρίς κανέναν σεβασμό προσωπικών δεδομένων, τον άνθρωπο που κόλλησε το ambulance ανάποδα, σε όλα τα ασθενοφόρα της χώρας!

Έλληνες πολιτικοί.
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009
Ελευθερώστε τον Χάρη Νικολαΐδη!
Κυβερνοδιαμαρτυρία από τους Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα, για την απελευθέρωση του Χάρη Νικολαΐδη. Για να συμμετάσχετε πατήστε εδώ.
Mark Lannegan - Where did you sleep last night
Καιρό είχα να βάλω τραγουδάκι και επειδή δεν βρίσκω κανένα "επαναστατικό", απολαύστε Mark Lanegan με τον Kurt Cobain να συνεισφέρει με φωνητικά και κιθάρα. Από το δίσκο The Winding Sheet.
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009
Ελληνική προπαγάνδα.
Με αφορμή την εβδομάδα Καρατζαφύρερ και την κίνηση του καινούριου μου προϊστάμενου στη δουλειά, να βάλει στο γραφείο του ένα χάρτη της Ελλάδας, θα ήθελα να πω δυο λόγια για μια ελληνική πρακτική που ακολουθείται χρόνια τώρα.
Η ένστασή μου αφορά τους χάρτες της Ελλάδας που θα βρείτε σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες, σε σχολεία και σε βιβλιοπωλεία. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι σε όλες τις βαθμίδες στο σχολείο είχαμε ένα τέτοιο χάρτη, είτε μέσα στην αίθουσα, είτε στη στοίβα με τους χάρτες στο γραφείο των καθηγητών, κάτι που υποθέτω ότι συνεχίζεται και σήμερα. Δεν θυμάμαι την εταιρία που βγάζει αυτούς τους χάρτες αλλά σίγουρα δεν είναι μόνο μία.
Το πρόβλημα είναι το εξής:
Σε όλους τους χάρτες της Ελλάδας τα ανατολικά σύνορά μας, δηλαδή μεταξύ εμάς και της Τουρκίας, από εκεί που τελειώνει ο Έβρος και αρχίζει η θάλασσα παρουσιάζονται τελείως και εσκεμμένα κατά την άποψή μου, λάθος.
Δύο τυπικοί τέτοιοι χάρτες, είναι αυτοί εδώ.
Η ένστασή μου αφορά τους χάρτες της Ελλάδας που θα βρείτε σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες, σε σχολεία και σε βιβλιοπωλεία. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι σε όλες τις βαθμίδες στο σχολείο είχαμε ένα τέτοιο χάρτη, είτε μέσα στην αίθουσα, είτε στη στοίβα με τους χάρτες στο γραφείο των καθηγητών, κάτι που υποθέτω ότι συνεχίζεται και σήμερα. Δεν θυμάμαι την εταιρία που βγάζει αυτούς τους χάρτες αλλά σίγουρα δεν είναι μόνο μία.
Το πρόβλημα είναι το εξής:
Σε όλους τους χάρτες της Ελλάδας τα ανατολικά σύνορά μας, δηλαδή μεταξύ εμάς και της Τουρκίας, από εκεί που τελειώνει ο Έβρος και αρχίζει η θάλασσα παρουσιάζονται τελείως και εσκεμμένα κατά την άποψή μου, λάθος.
Δύο τυπικοί τέτοιοι χάρτες, είναι αυτοί εδώ.
Το πρόβλημα με αυτή τη συνοριακή γραμμή είναι ότι, στην πραγματικότητα, υπάρχει μόνο μέρος της. Δεν υπάρχει γραμμή που να ξεκινά από τον Έβρο και να τελειώνει στο Καστελόριζο και ποτέ η Ελλάδα στις διαπραγματεύσεις της δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. Με άλλα λόγια αυτοί οι χάρτες παράγονται καθαρά για εσωτερική κατανάλωση, έτσι ώστε σε συνδυασμό με την άγνοια του κόσμου και τις διάφορες διαμάχες με την Τουρκία να συντηρούν μια εθνικιστική ψευδαίσθηση στον κόσμο, πρακτική που ξεκινά από το δημοτικό, όπου θα συναντήσει κανείς για πρώτη φορά αυτούς τους χάρτες.
Μετά από μια μικρή αναζήτηση βρήκα μια πιο σωστή προσέγγιση των συνόρων σε ένα χάρτη που όμως δεν είχα ξαναδεί. Δείτε τον χάρτη αυτό.
Μετά από μια μικρή αναζήτηση βρήκα μια πιο σωστή προσέγγιση των συνόρων σε ένα χάρτη που όμως δεν είχα ξαναδεί. Δείτε τον χάρτη αυτό.

Και πάλι όμως ο χάρτης αυτός δεν είναι τελείως σωστός αφού τα σαφώς ορισμένα σύνορα δεν είναι σωστά σχεδιασμένα. Μια σωστή απεικόνιση των συνόρων είναι του χάρτη που ακολουθεί.

Το χάρτη αυτόν τον πήρα από το βιβλίου του Βύρων Θεοδωρόπουλου “Οι Τούρκοι και εμείς” και παρουσιάζει τα πραγματικά σύνορα των χωρών μας, με τα Ελληνικά να βρίσκονται στα έξι ναυτικά μίλια από τις ακτές, αφού ακόμα δεν έχει διευθετηθεί αυτή η εκκρεμότητα, μαζί με τις Τουρκικές διεκδικήσεις εναέριου χώρου και υφαλοκρηπίδας. Μάλιστα με λίγη μελέτη των διεκδικήσεων αυτών καταλαβαίνει κανείς ότι η Ελλάδα αν και έχει το δίκιο με το μέρος της στα περισσότερα θέματα, δεν το έχει σε όλα.
Ποιος ο λόγος λοιπόν να εθελοτυφλούμε; Ποιος ο λόγος να φανατίζουμε τον κόσμο εναντίων των Τούρκων, όταν ο κόσμος αυτός ακούγοντας στα Μ.Μ.Ε. για τουρκικές διεκδικήσεις θα φέρνει στο μυαλό τους αυτή η λάθος συνοριακή γραμμή την οποία θα πιστεύει ότι θέλουν να καταπατησούν οι Τούρκοι; Γιατί να χαρακτηρίζομαι, από μερικούς, ανθέλληνας όταν τους δείχνω το “λάθος”, όταν τους επισημαίνω και τα δικά μας άδικα στις διαφορές μας με τους Τούρκος και όταν δεν φοράω τις παρωπίδες που φοράνε αυτοί, που έστω και ένα χιλιοστό υποχώρηση το θεωρούν ήττα και εθνική προδοσία;
Ήθελα καιρό να δημοσιεύσω την άποψή μου για αυτή τη πολιτικά μη ορθή επιλογή εσωτερικής προπαγάνδας που γίνεται δεκαετίες τώρα, γιατί ήταν πραγματικά μεγάλη έκπληξη για εμένα όταν κατάλαβα ότι ο χάρτης που είχα για χρόνια στο μυαλό μου και θεωρούσα δεδομένο και σωστό ήταν στην πραγματικότητα λάθος!
Είναι καλό όταν ακούμε για τουρκικές διεκδικήσεις και για παραβιάσεις να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάνε και να μην έχουμε στο μυαλό μας κάτι το φανταστικό που μας έχουν φυτέψει.
Ποιος ο λόγος λοιπόν να εθελοτυφλούμε; Ποιος ο λόγος να φανατίζουμε τον κόσμο εναντίων των Τούρκων, όταν ο κόσμος αυτός ακούγοντας στα Μ.Μ.Ε. για τουρκικές διεκδικήσεις θα φέρνει στο μυαλό τους αυτή η λάθος συνοριακή γραμμή την οποία θα πιστεύει ότι θέλουν να καταπατησούν οι Τούρκοι; Γιατί να χαρακτηρίζομαι, από μερικούς, ανθέλληνας όταν τους δείχνω το “λάθος”, όταν τους επισημαίνω και τα δικά μας άδικα στις διαφορές μας με τους Τούρκος και όταν δεν φοράω τις παρωπίδες που φοράνε αυτοί, που έστω και ένα χιλιοστό υποχώρηση το θεωρούν ήττα και εθνική προδοσία;
Ήθελα καιρό να δημοσιεύσω την άποψή μου για αυτή τη πολιτικά μη ορθή επιλογή εσωτερικής προπαγάνδας που γίνεται δεκαετίες τώρα, γιατί ήταν πραγματικά μεγάλη έκπληξη για εμένα όταν κατάλαβα ότι ο χάρτης που είχα για χρόνια στο μυαλό μου και θεωρούσα δεδομένο και σωστό ήταν στην πραγματικότητα λάθος!
Είναι καλό όταν ακούμε για τουρκικές διεκδικήσεις και για παραβιάσεις να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάνε και να μην έχουμε στο μυαλό μας κάτι το φανταστικό που μας έχουν φυτέψει.
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009
Ζαχόπουλος (ξανά)
Σήμερα έπεσα επάνω σε μία φωτογραφία που είχα καιρό να δω και παρατήρησα κάτι που δεν είχα προσέξει την πρώτη φορά που την είδα...

(Πάντως μη ψαρώνετε, μάλλον η θεά Αθηνά είναι)

Στον τοίχο στη δεξιά μεριά της φωτογραφίας, υπάρχει ένας πίνακας που απεικονίζει κάποιον που μοιάζει με ιερέα, μάλλον να ευλογεί ή να αγιάζει με βασιλικό τη θεάρεστη αυτή πράξη συναλλαγής ρουσφετιού αντί σεξ ή αλλιώς διορισμού αντί σπέρματος.
(Πάντως μη ψαρώνετε, μάλλον η θεά Αθηνά είναι)
Σέχτα Ηλιθίων
Η καλύτερη ανάλυση που διάβασα τις τελευταίες μέρες, από τη Λαμπρινή Χ. Θωμά στην ιστοσελίδα του ΣΚΑΙ:
"Η παράδοση του cd με την προκήρυξη έγινε στον τάφο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, συνοδεία ανθοδέσμης. Ήταν μια πρώτη ένδειξη της τηλεοπτικής ανατροφής των συντακτών και είχε όλο τον κιτς συναισθηματισμό ενός σήριαλ του Φώσκολου. Πιθανότατα στο βάθος ένα άη-ποντ, μεγάλη η χάρη του, έπαιζε το «Να μ’ αγαπάς» του Παύλου Σιδηρόπουλου."
Για το υπόλοιπο άρθρο, πατήστε εδώ.

"Η παράδοση του cd με την προκήρυξη έγινε στον τάφο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, συνοδεία ανθοδέσμης. Ήταν μια πρώτη ένδειξη της τηλεοπτικής ανατροφής των συντακτών και είχε όλο τον κιτς συναισθηματισμό ενός σήριαλ του Φώσκολου. Πιθανότατα στο βάθος ένα άη-ποντ, μεγάλη η χάρη του, έπαιζε το «Να μ’ αγαπάς» του Παύλου Σιδηρόπουλου."
Για το υπόλοιπο άρθρο, πατήστε εδώ.

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009
Πωλείται πολιτικός! (μεταχειρισμένος, χοντρός και σα χεσμένος)
Η τιμή, τιμή δεν έχει λέει ο σοφός λαός και προφανώς όποιος κοστολογεί την τιμή του είναι άτιμος. Ένας τέτοιος είναι και ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ο οποίος κοστολόγησε τη δική του τιμή στα 1.500.000 ευρώ, καθώς τόσα είναι τα χρήματα που ζητά από τον Λάκη Λαζόπουλο ο οποίος υποτίθεται την έβλαψε. Δε λέω, ο Λαζόπουλος έχει πάψει εδώ και καιρό να κάνει καλή σάτιρα και συνήθως οι σατιρικές του προσπάθειές στην ουσία είναι προσπάθειες απλού ξεφτιλίσματος, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να του αφαιρεθεί το δικαίωμα να την κάνει, ειδικά όταν βλέπει ότι η δουλειά του αρέσει σε αρκετό κόσμο.
Με αυτή του λοιπόν τη κίνηση, ο Καρατζαφέρης, εκτός των άλλων, κάνει και μια δημόσια δήλωση ως προς την αξία της τιμής του, προς κάθε ενδιαφερόμενο μελλοντικό αγοραστή. Όποιος ενδιαφέρεται για παράδειγμα να εξαγοράσει την ψήφο του, να του κλείσει το στόμα, να τον κοροϊδέψει όπως θέλει ή να εκμεταλλευτεί με κάποιον άλλο τρόπο την πολιτική του ιδιότητα, δεν έχει παρά να πληρώσει ένα αντίστοιχο ποσό και το εμπόδιο της προσβολής της τιμής του θα ξεπεραστεί αμέσως και χωρίς αναστολές. Μη ξεχνάτε όμως ότι η τιμή αυτή δεν είναι φιξ, γι' αυτό προσέξτε ότι σε περίπτωση που ανέβουν τα εκλογικά ποσοστά του ΛΆ.Ο.Σ. ενδέχεται να ανέβει και αυτή μαζί.
Το ίδιο ισχύει και για οποιονδήποτε εγείρει χρηματικές αξιώσεις από όποιον θεωρεί ότι τον προσέβαλε, γιατί αν τον ενδιέφερε πραγματικά η τιμή του, μία απλή συμβολική αποζημίωση θα του ήταν αρκετή. Βέβαια σε αυτή τη περίπτωση θα ήταν λίγο δύσκολο να κάνουμε το φιλανθρωπικό έργο που θα κάναμε με το 1.500.000 ευρώ για παράδειγμα, με τα ξένα χρήματα δηλαδή και ως εκ τούτου θα ήταν δύσκολο να πουλήσουμε φιλανθρωπική μούρη και να το παίξουμε υπεράνω χρημάτων, αλλά ότι και να πούμε όλα είναι θέμα επιλογών.
Άλλοι έχουν Τιμή και άλλοι απλά τιμή.
Με αυτή του λοιπόν τη κίνηση, ο Καρατζαφέρης, εκτός των άλλων, κάνει και μια δημόσια δήλωση ως προς την αξία της τιμής του, προς κάθε ενδιαφερόμενο μελλοντικό αγοραστή. Όποιος ενδιαφέρεται για παράδειγμα να εξαγοράσει την ψήφο του, να του κλείσει το στόμα, να τον κοροϊδέψει όπως θέλει ή να εκμεταλλευτεί με κάποιον άλλο τρόπο την πολιτική του ιδιότητα, δεν έχει παρά να πληρώσει ένα αντίστοιχο ποσό και το εμπόδιο της προσβολής της τιμής του θα ξεπεραστεί αμέσως και χωρίς αναστολές. Μη ξεχνάτε όμως ότι η τιμή αυτή δεν είναι φιξ, γι' αυτό προσέξτε ότι σε περίπτωση που ανέβουν τα εκλογικά ποσοστά του ΛΆ.Ο.Σ. ενδέχεται να ανέβει και αυτή μαζί.
Το ίδιο ισχύει και για οποιονδήποτε εγείρει χρηματικές αξιώσεις από όποιον θεωρεί ότι τον προσέβαλε, γιατί αν τον ενδιέφερε πραγματικά η τιμή του, μία απλή συμβολική αποζημίωση θα του ήταν αρκετή. Βέβαια σε αυτή τη περίπτωση θα ήταν λίγο δύσκολο να κάνουμε το φιλανθρωπικό έργο που θα κάναμε με το 1.500.000 ευρώ για παράδειγμα, με τα ξένα χρήματα δηλαδή και ως εκ τούτου θα ήταν δύσκολο να πουλήσουμε φιλανθρωπική μούρη και να το παίξουμε υπεράνω χρημάτων, αλλά ότι και να πούμε όλα είναι θέμα επιλογών.
Άλλοι έχουν Τιμή και άλλοι απλά τιμή.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





